پيش بيني عمق آب شستگي اطراف لوله هاي زير دريايي تحت اثر جريان

لوله هاي زير دريايي فراگيرترين وسيله براي انتقال گاز و نفت خام به مناطق ساحلي مي باشند. هنگامي كه اين لوله ها بر بستر دريا قرار مي گيرند، به دليل تغيير رژيم جريان هاي موضعي، رخداد آب شستگي در بستر زير و اطراف لوله پديده اي رايج است كه با گسترش در امتداد طول لوله و افزايش دهانه منطقه بدون اتكا باعث عدم پايداري و گاهي شكست لوله مي گردد. در مقاله حاضر، پديده آب شستگي موضعي اطراف لوله تحت اثر جريان يك سويه به صورت يكديده دو بعدي در فلوم موردمطالعه قرار گرفته و بر مبناي نتايج آزمايشگاهي حاصل از اين پژوهش و با بهره گيري از نتايج آزمايشگاهي ارائه شده توسط ساير پژوهشگران، معادله اي براي پيش بيني حداكثر عمق آب شستگي تحت اثر جريان بر حسب عدد بي بعد شيلدز و قطر لوله ارائه شده است. در ادامه با حل معادله مزبور براي شرايط گوناگون سرعت جريان، قطر لوله و اندازه دانه هاي بستر، نمودارهايي براي پيش بيني حداكثر عمق آب شستگي اطراف لوله تحت اثر جريان بر حسب سرعت جريان آب، قطر دانه هاي بستر ماسه اي و قطر لوله ارائه شده است. به كمك اين نمودارها مي توان پيش از قرارگيري لوله روي بستر ماسه اي، حداكثر عمق آب شستگي ناشي از جريان را پيش بيني نمود.