برنامه ريزي نگهداري روسازي با استفاده از شيوه الگوريتم ژنتيك

كشور ما سرمايه گذاري هنگفتي براي احداث و تكميل راه ها كرده است. هدف اصلي اين سرمايه گذاريها، طرح و اجراي روسازي است، كه بتواند توان تحمل بارهاي وارده از ترافيك را داشته و كيفيت مناسب خود را تحت هر شرايط جوي حفظ نمايد. بلافاصله بعد از عمليات ساخت روسازي و شروع بهره برداري روند تخريب تدريجي خود را آغاز مي كند. عوامل بسياري نظير بارگذاري، عوامل جوي، تاثير خستگي، زهكشي نامناسب، و نشستهاي ناهنگن بستر در طي ساليان دراز، بر اين روند موثرند. بنابراين روسازي راه ها نياز به مديريت دارد. پيشرفت هايي كه اخيرا در زمينه ريز كامپيوتر ها و فن آوري مديريت روسازي به دست آمده اند، ابزار مورد نياز را براي مديريت اقتصادي روسازي ها فراهم آورده است. به اين ترتيب علاوه بر دستيابي به يك برنامه منظم و اولويت بندي شده تعمير و نگهداري، و كمك در بهينه كردن مصرف بودجه ها (كه بهره حال محدود مي باشد) در بسياري از موارد نيز مي توان با انجام تعميرات جزئي و موردي، از بروز خرابيهاي عميق تر و جدي تر جلوگيري نمود. تحقيق مورد بحث راجع به برنامه ريزي براي سرمايه گذاري در سطح شبكه روسازي راه ها مي باشد. در سطح شبكه بايد پاسخگوي اين سوالات باشيم: كدام قطعات در سطح شبكه بودجه دريافت كنند؟ چه نوع گزينه نگهداري براي اين قطعات مناسب است؟ و چه زماني اين قطعات بايد تحت تعمير قرار گيرند؟ و براي پاسخ به اين سه سوال اصلي در سطح شبكه (كدام، چگونه، كي)، ممكن است از روشهاي ساده (مثل رتبه بندي يا نسبت سودبه زيان) يا از روش هاي پيچيده تر (الگوريتم ژنتيك) استفاده شود. در اين مقاله ارائه يك مدل رايانه اي كه متكي بر الگوريتم ژنتيك است و تبادل فعاليتهاي نگهداري و ترميمي را نيز در سطح شبكه در نظر مي گيرد، بيان گرديده و سپس براي قطعه اي از راه مشهد- تربت حيدريه، برنامه ريزي بهينه نگهداري بر اساس اين روش ارائه شده است.