بررسي اثر مواد مضاف ميكروسيليس، هوازا و پودر خاك سنگ بر دوام بتن در برابر يخبندان

تحقيق حاضر با هدف افزايش دوام بتن در برابر سيكلهاي يخبندان و ذوب يخ به بررسي نمونه هاي مورد استفاده در صنعت و ساخت نمونه هاي اصلاحي با استفاده از مواد مضاف ميكروسيليس، حباب زا و پودر خاك سنگ در بتن مي پردازد. همچنين اثر تركيبي اين مواد بر روي هم مورد مطالعه قرار مي گيرد. براي رسيدن به منظور فوق تعداد زيادي نمونه هاي بتني با ابعاد 15*15*15 سانتيمتر مكعب مطابق با روش B استاندارد ASTM c666 تحت آزمون يخبندان- ذوب يخ قرار گرفت. مقاومت فشاري نمونه ها درابتدا و پس از 150 چرخه اندازه گيري شده و ميزان افت مقاومتي مقايسه گرديد. همچنين وزن نمونه ها در ابتداوپس از 36 و 80 و 120 و 150 چرخه اندازه گيري و ميزان افت وزن نمونه هاي مختلف مقايسه شد. نتايج حال نشان مي دهد كه نمونه هاي موجود درصنعت دوام نامطلوبي داشته و براي شرايط جوي سرد و يخبندان مناسب نيستند. قابل به ذكر است كه پور خاك سنگ هم در افزايش مقاومت و هم در افزايش مقاومت در برابر يخبندان بجز در مواردي كه از مواد هوازا استفاده مي گردد اثر مطلوب و موثري دارد. ماده ميكروسيليس و هوازا در افزايش مقاومت بتن در برابر يخبندان موثرند واثر اين دو درمقايسه تقريبا يك اندازه است و در صورت استفاده از اين مواد مي توان دوام نسبتا خوبي براي شرايط يخبندان فراهم آورد. با دوام ترين نمونه ها آنهايي هستند كه هم ميكروسيليس و هم هوازا دارند. همچنين تركيب ميكروسيليس و پور خاك سنگ باعث افزايش دوام در حد بالايي مي گردد.