شناسايي و الويت بندي اثرات زيست محيطي فرودگاه نوشهر بر مجتمع گردشگري سيترا و راه كارهاي كاهش آن با كمك مدل TOPSIS

قرارگيري برخي مجتمع هاي گردشگري ساحلي در نزديكي مراكز صنعتي موجب تاثيرپذيري آنها از چنين فعاليت هايي گرديده است كه مي توان با ارائه يك برنامه مديريت زيست محيطي از وارد شدن آسيب به چنين فعاليت هايگردشگري جلوگيري نمود . د ر اين مقال ه تلاش گرديد ه است ب ا كمك جم ع آوري اطلاعات و بازدي د ميداني، شناسايي اثرات و نمايه هاي آن، بررسي قوانين و استانداردها، معرفي روش هاي تقليل اثرات و ارائه سيستم پايشزيست محيطي، با توجه به اثرات فرودگاه نوشهر يك برنامه مديريت زيست محيطي براي مجتمع گردشگري سيترا ارائه گردد. ب ا تهي ه و توزيع پرسشنامه د ر ميان كارشناسان و متخصصان جهت شناسايي اثرات مه م و راه كارهايمربوطه، مشخص گرديد آلودگي صدا، آلودگي هوا و آلودگي منابع آب از جمله مهم ترين اثرات وارد بر مجتمعگردشگري سيترا از طرف فرودگاه مي باشد. پس از جمع بندي و تحليل پرسشنامه ها، راه كارهاي كاهش اثرات باكمك مدل تصميم گيري تكنيك شباهت به راه حل ايده آلTOPSIS) رتبه بندي گرديد. نتايج نشان مي دهد راه كارهاي مديريت زيست محيطي به ترتيب رتبه بندي عبارت از اصلاح عايق بندي ساختمان ها، خريداري اراضي اطراف فرودگاه، احداث موانع صوتي در اطراف فرودگاه، گسترش طرح فضاي سبز اطراف فرودگاه، تاسيس سازمان مردمي پيگيري امور مربوط به اثرات فرودگاه و اصلاح و تغيير راه دسترسي به فرودگاه مي باشد.