مقايسه نحوه قرار گيري بهينه سلول هاي گيل در سازه هاي شناور بسيار بزرگ نوع پانتون جهت كاهش اختلاف خيز در سازه

سازه هاي شناور بسيار بزرگ از نوع پانتون وقتي تحت بارگذاري سنگين نامتقارن قرار مي گيرند، اختلاف خيز سازه بين مركز و لبه ها افزايش مي يابد كه موجب بالا رفتن تنش در اجزاي سازه و آسيب ديدن تاسيسات سطح سازه شناور مي گردد. يكي از روشهاي كاهش اختلاف خيز استفاده ازسلول هاي گيل است. اين سلول ها قسمت هايي از سازه مي باشد كه با امكان ورود و خروج آب به داخل آنها نيروي شناوري در زير اين قسمت هاحذف مي شود. در اين مطالعه با فرض آرام بودن دريا و بارگذاري در مركز سازه ها از برنامه ريزي غير خطي ترتيبي و الگوريتم ژنتيك براي بهينه سازي استفاده شده است. مقايسه نتايج انجام شده نشان مي دهد كه در سازه دايره اي شكل، وقتي شعاع بارگذاري 0/5تا0/75برابر شعاع كل باشد، استفاده از سلول هاي گيل موثرتر است و هر چه شدت بار وارده بيشتر باشد حلقه تشكيل شده از سلول ها به لبه ها نزديك و ضخامت حلقه كمتر مي شود. همچنين محل بهينه سلول ها در سازه مربعي، مستطيلي و I شكل، گوشه ها بوده و نحوه قرار گيري آنها مثلثي است