مقايسه روشهاي تجربي با روشهاي عددي، در تعيين ضريب عكسالعمل بستر

روش وينكلر، يكي از روشهاي معمول و شناخته شده در طراحي شالودهها و روسازي جادهها ميباشد و امروزه با وجود مدلهاي رفتاري پيشرفته،اين روش هنوز هم رايج ترين مدل مورد استفاده در بين طراحان است. اما مسأله اساسي در استفاده از اين روش، تعيين مقدار عددي ضريب عكس العمل بستر ) ks ( ميباشد و از آنجايي كه اين ضريب از عوامل متعددي متأثر ميگردد، تخمين مقدار آن يكي از مسائل پيچيده و خطا آميز در مكانيك خاك، محسوب ميشود. روشهاي گوناگوني به منظور تخمين مقدار ks ، از زمان پيدايش اين مدل تاكنون، توسط محققين معرفي شده است. در اين تحقيق، دقت و صحت روشهاي متفاوت تعيين ضريب عكس العمل بستر در پيش بيني مقادير نشست از طريق مقايسه با مقادير متناظر حاصل از مدلهاي رفتاري پيشرفته، توسط نرم افزارهاي Safe و Phase 2D بررسي ميشود و مشخصات ژئوتكنيكي محوطهاي واقع بر روي مارن شهر جديد صدرا)شيراز( به عنوان اطلاعات پايه انتخاب شده است. نتايج، حاكي از آن است كه مدل خاك نرم، مدل رفتاري حاكم بر مارن شهر جديد صدرا)شيراز( ميباشد و روش وسيك از بين روابط تعيين ضريب عكس العمل، منجر به خطاي قابل قبولي در تخمين نشست، نسبت به مدل خاك نرم گرديده است. به منظور كاهش تقريب نتايج به حداقل، در روابط تعيين ks ،پيشنهاد ميشود از ضريب الاستيسيته معادل كه در برگيرنده مشخصات هندسي و مكانيكي لايههاي زيرين باشد، استفاده گردد.