مطالع ي پارامتري تاثير ميزان سختي خاك و فاصله بين تونلهاي موازي غيرهمسطح برنشست سطح زمين بااستفاده ازروش اجزامحدود 3بعدي بررسي فاصله ي بهينه

توسعه سيستم حمل و قل درشهرهاي بزرگ عموما نيازمند ساخت تونلي جديد نزديك به تونل موجود مي باشد درطراحي تونلهاي جديد اطمينان ازاينكه هرگونه سيستم حمل و نقل زيرزميني درمجاورت تونل درحال سخت بتواند با ايمني به عملكرد خود درطي ساخت تونل جديد و پس ازآن ادامه دهد ازاهميت خاصي برخوردار است همين شرايط براي نشست سطح زمين كه باسازه هاي شهري مختلفي سروكاردارد حكم فرما مي باشد اين تحقيق شامل يك مطالعه ي پارامتري است كه با انجام يكسري ازتحليلهاي اجزا محدود 3 بعدي برروي تعدايد مدل كه ازنظر ميزان سختي خاك و فاصله بين تونل ها متفاوت مي باشند به بررسي ميزان تاثير اين دو پارامتر برنشست سطح زمين درحالتي كه تونل جديد درزيرتونل موجود و به موازات آن ساخته ميشود پرداخته است همچنين دراين تحقيق به بررسي فاصله بهينه بين تونلها ازنظر نشست سطح زمين نيز پرداخته شده است دراين مطالعه براي شبيه سازي ازنرم افزاراجزا محدودplaxis tunnel 3D استفاده شده است مشاهده گرديد كه با افزايش فاصله بين تونلها ميزان نشست درنقطه پايش واقع برسطح زمين افزايش مي يابد و فاصله بين تونلها تاثيرشديدتري دررفتار نشست سطح زمين نسبت به سختي خاك دارد درشرايط واقعي تونل سازي كه همان فضاي 3بعدي است نمي توان ميزاني به عنوان فاصله بهينه بين تونلها براي نبود نشت درسطح زمين تعيين نمود.