تحليل عددي ميزان همگرايي تونل شماره 3 محور مواصلاتي ايلام حميل

تونلها از سازههاي پركاربرد در صنعت حمل و نقل ميباشند. هنگام حفر تونل در مسيرهاي مواصلاتي، بعلت عدم شناخت كافي از محيط پيراموني، گستردگي و تنوع فعاليتها و بزرگي سطح مقطع حفاري، استفاده از روشهاي حفاري تمام مقطع با جابجاييهاي سريع و همگرايي شديد همراه است. اگر منطقه حفاري از سنگهاي سست و درزهدار تشكيل شده باشد، ريزش و همگرايي به سرعت اتفاق افتاده و اجازه نصب سيستمهاي نگهداري را نميدهد. استفاده از روشهاي حفاري چند مقطعي، هرچند با افزايش زمان و هزينه هاي عملياتي همراه است، اما ايمني و فرصت كافي براي نصب تجهيزات نگهداري را تضمين مينمايد. بهمنظور بررسي تاثير روش حفاري بر پايداري تونل بزرگ مقطع محور مواصلاتي ايلام حميل، بافرض حفاري تمام مقطع نوع سيستم نگهداري لازم با نرم افزار Unwedge پيشنهاد شده و نتايج آن با روشهاي تجربي Q و RMRمقايسه شده است. نهايتا با روش المان مجزا، تاثير نوع سيستم حفاري بر ميزان همگرايي و پايداري تونل در نرمافزار UDEC بررسي شده است. بر اين اساس حفاري تونلهاي بزرگ مقطع در تودهسنگ درزهدار با ريزشهاي سنگين همراه بوده و در صورت استفاده از سيستم حفاري چند مقطعي ميتوان ميزان همگرايي و جابجاييها را كنترل نمود. تحليلها نشان ميدهد در صورت استفاده از شاتكريت به ضخامت 011 ميليمتر و بكارگيري سيستم حفاري چند مقطعي NATM حداكثر جابجاييها در سقف تونل 4/6 ميليمتر خواهد بود.