بهبود عملكرد الگوريتم ژنتيك در بهينه يابي سازه هاي خرپايي با استفاده از ايده پيشنهادي مش بندي فضاي جستجو

در طول چند دهه اخير، الگوريتم ژنتيك ) GA ( به عنوان يكي از روشهاي فراابتكاري در بهينه يابي سازه ها مطرح شده است. اين روش نيز همانند ساير الگوريتم هاي فراابتكاري وابسته به پارامترها و عوامل مختلفي در روند بهينه يابي مي باشد. در GA با افزايش ليست مقاطع و گسترش فضايطراحي، طول هر زيررشته و بدنبال آن طول هر رشته افزايش مي يابد. اين مسئله سبب كاهش سرعت فرآيند بهينه يابي در نيل به نقطه بهينه خواهدشد. بنابراين در اين مقاله سعي شده است تا سرعت فرآيند بهينه يابي از طريق GA با افراز فضاي طراحي افزايش يابد. براي اين منظور با الهام از فرآيند مش بندي در روش اجزاي محدود، ليست مقاطع به تعداد مشخصي زيرمجموعه تقسيم مي شود. سپس يكي از اعضاي هر زيرمجموعه )در سه حالت با اتخاذ بزرگترين، ميانگين و كمترين سطح مقطع( به عنوان نماينده زيرمجموعه، در ليستي جديد تعريف مي شود. فرآيند بهينه يابيبراساس ليست جديد مقاطع كه متشكل از نمايندگان زيرمجموعه ها است، آغاز مي شود )جستجوي سراسري(. در ادامه با گذشت تعداد مشخصياز نسل سازي، محدوده طرح بهينه براي هر زيررشته تعيين مي شود. سپس ليست مقاطع براي هر متغير طراحي متناسب با نتيجه فرآيند مرحله پيش و براساس زيرمجموعه متغير مربوطه مجدداً تعريف مي شود. در نهايت عمليات بهينه يابي براساس ليست مقاطع جديد براي هر متغير طراحي تا تكميل نسل سازي ها ادامه مي يابد )جستجوي محلي(. ايده پيشنهادي در سه حالت به همراه شيوه مرسوم GA با استفاده از مثال هاي بهينه يابي خرپا مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج دلالت بر افزايش سرعت عمليات بهينه يابي براساس ايده اتخاذ روش ميانگين سطح مقطع دارد