بررسي عددي تغييرات مورفولوژيكي محل تلاقي آبراهه ها با پلان نا متقارن

محل تلاقي رودخانه ها از اجزا مهم مورفولوژيكي سيستمهاي رودخانه اي ميباشد . جريان ورودي از شاخه فرعي باعث تغييرات شديد الگوي جريان، به وجود آمدن پديده فرسايش و رسوبگذاري كه در نهايت باعث تشديد فرسايش سواحل مي شود. شكل پلان محل تلاقي مي تواند يكي از عوامل موثر بر تغييرات مورفولوژيكي بستر در پايين دست آن مي باشد. يكي از شكل هاي تعريف شده براي محل تلاقي ها شكل پلان نامتقارن مي باشد كه در آن يك آبراهه فرعي به آبراهه اصلي متصل مي شود بدون آنكه آبراهه جديدي تشكيل شود. شناخت الگوي جريان، فرسايش و رسوب در محل تلاقي چنين پلاني با استفاده از مدل دو بعدي هدف اصلي مقاله مي 9 متر با يك كانال اصلي به / باشد. در مطالعه حاضر به بررسي تغييرات مورفولوژيكي پلان تلاقي نامتقارني كه در نتيجه اتصال 09 درجه يك كانال فرعي به عرض 51 9 متر شكل گرفته، پرداخته شده است. بررسي ها نشان مي دهد كه در پلان نامتفارن، رسوبگذاري در پايين دست محل تلاقي و تنها در سمت ساحلي كه كانال / عرض 1 فرعي متصل شده است صورت گرفته و بلعكس در ساحل مقابل تنها پديده قابل مشاهده پديده فرسايش و كف كني مي باشد. مقايسه نتايج عددي و آزمايشگاهي نشان داد كه با خطاي متوسط 55 در صد قادر به پيش بيني مشخصات مورفولوژيكي محل تلاقي شامل حداكثر ارتفاع و عرض پهنه منطقه رسوبگذار و هم چنين عمق چاله فرسايشي مي باشد