بررسي تأثير ضريب تبخير فرومون در بهينه يابي سطح مقطع قاب هاي فولادي براساس روش كلوني مورچگان

در طول دو دهه اخير، الگوريتم كلوني مورچگان ) ACO ( به عنوان يكي از روش هاي فراابتكاري در بهينه يابي سازه ها مطرح شده است. اين روش نيز همانند ديگر الگوريتم هاي فراابتكاري وابسته به پارامترهاي مختلفي در روند بهينه يابي است كه مقدار اين پارامترها، تأثير بسزايي در روندبهينه يابي سازه ها دارد. در روش ACO نيز پارامتري همچون ضريب تبخير فرومون نقش مؤثري در فرآيند بهينه يابي ايفا مي نمايد. لذا عموماًتنظيم مقدار ضريب تبخير فرومون مستلزم فرآيند سعي و خطا است كه بطور معمول براساس فضاي جستجو سازه، قيود مسئله و ... تنظيم مي گردد. بدين منظور در اين مقاله ابتدا روند حل مسئله بهينه يابي سطح مقطع سازه ها تشريح و در ادامه ميزان اثر بخشي پارامتر تبخير فرومون به ازاي حالات و مقادير مختلف مورد ارزيابي قرار گرفته است. معيار مقايسه، سير همگرايي در روند بهينه يابي است كه با رسم نمودارهاي همگرايي به ازاي حالات و مقادير مختلف، پارامتر موردنظر مطالعه شده است. براي نيل به اين هدف از مثال هاي بهينه يابي سازه هاي قابي استفاده شده است