بررسي اندركنش بين دو تونل موازي و زمين با استفاده از روش هاي عددي

ساخت و استفاده از تونل هاي دوگانه و يا سه گانه موازي در سال هاي اخير رو به افزايش نهاده است. گاهي دو تونل موازي، همزمان و يا با فاصله زماني كمي از يكديگر ساخته مي شوند و گاهي تونل اول از قبل موجود است و به ناچار تونل دوم ديگري از كنار آن بايد عبور كند كه هر دو صورت، مساله با رعايت درصد آزاد سازي تنش در محيط و با استفاده از روش هاي عددي قابل بررسي هستند. عوامل مهم تاثيرگذار در اندركنش بين حفاري تونل دوم با حائل تونل اول و بازتوزيع تنش ها در محيط كه ممكن است منجر به نشست هاي جديد در سطح زمين شوند عبارتند از: مقدار و جهت تنش هايبرجا، عمق حفاري تونل ها، نوع و سختي حائل ها، ترتيب و زمان حفاري تونل دوم نسبت به تونل اول كه عليرغم مطالعاتي كه تاكنون در اين زمينه انجام شده است، نياز است بررسي دقيقي بر روي تاثير اين عوامل انجام شود. با توجه به اهميت مساله و با اين رويكرد، در اين مقاله به بررسي اندركنش بين حائل هاي تونل هاي موازي و زمين پرداخته مي شود . مطابق با نتايج بدست آمده نسبت تنش هاي برجا پارامتر كنترلي مهمي براي پايداري پيلار بين دو تونل مي باشد و بر نيروهاي ايجاد شده در پوشش تونل و سنگ دوزها موثر است