بررسي اثرات اندركنش خاك و سازه بر روي ضريب كاهش مقاومت

يكي از روشهاي تبديل تحليلهاي خطي به تحليلهاي غيرخطي استفاده از ضريب رفتار)كه نسبتي از ضريب شكل پذيري، اضافه مقاومت و درجه نامعيني( ميباشد. درواقع با استفاده از اين ضريب طيفهاي خطي استفاده شده در تحليل بصورت طيف هاي غير الاستيك در آمده و در واقع درتحليل ها، رفتار غير خطي مصالح و اعضا در نظر گرفته ميشوند. در اين مطالعه ضريب رفتار براي سيستم هاي يكدرجه آزادي با رفتار الاستوپلاستيك براي 01 ركورد زلزلهي مختلف در خاكهاي نرم با در نظر گرفتن تاثيرات اندركنش، بدست آمده است. اندركنش خاك و سازه بوسيله روش فنر معادل نشريه 301 مدل شده است. مقايسه نتايج ضرايب كاهش مقاومت براي حالت بدون اندركنش به با اندركنش نشان دهنده اين است كه در نظر گرفتن اندركنش باعث كاهش ضريب كاهش مقاومت در خاك هاي نرم ميشود، بنابراين، استفاده از ضريب كاهش مقاومت بدستآمده از حالت پايه ثابت براي سيستم هاي اندركنشي منجر به طراحي هاي غير محافظه كارانه ميشود. در نهايت بوسيله يك رگرسيون غير خطي ازنتايج تحليل ها، يك رابطه براي ضريب كاهش مقاومت سيستم اندركنشي كه تابعي از شكلپذيري، پريود، نوع خاك و نسبت ابعادي سازه مي- باشد، پيشنهاد شد. مقايسه نتايج بدست آمده از رابطه پيشنهاد شده با حالت واقعي، نشان دهنده دقت بالاي اين رابطه براي بدست آوردن ضريب كاهش مقاومت سيستم هاي اندركنشي ميباشد.