استفاده از نانوسيليس در بتن مسلح در سازه هاي دريايي به منظور افزايش مقاومت الكتريكي بتن در برابر خوردگي

خوردگي بتن درمحيطهاي شديدا خورنده مثل سازه هاي دريايي حواشي خليج فارس باعث بوجود امدن ضايعات و بالطبع هزينه هاي زيادي ميشود درسالهاي اخيرنانوتكنولوژي توجه بسياري ازمحققين را به خود جلب كرده است زيرا امكان استفاده ازنانوذرات محصولات جديد با ويژگيهاي جديد را به دنياي علم عرضه كرده است بتن ازجمله مواد خلل و فرج دار است و اين منافذ دراندازه نانو مي باشد زماني كه واكنش شيميايي بين آب و سيمان شروع ميشود درمقياس نانو صورت ميگيرد اين منافذ نانوخصوصيات محصول هيدراته سيليكات كلسيم را كنترل مي كند حملات شيميايي ازطريق منافذ بتن به فولاد موجود درآن باعث اكسيدشدن آهن فولاد و خوردگي ارماتور و درنهايت شكستن بتن ميشود و همچنين جلوگيري ازنفوذ آب به درون بتن ميگردد C-S-H افزايش نانوذرات سيليسي موجب كنترل تجزيه واكنش بنيادي مخلوط بتني حاوي نانوسيليس داراي مقاومت و دوام درمقابل خوردگي توسط نمك و آب دريا مي باشد دراني تحقيق مقدار كلرونفوذ يون كلر بتن هاي مسلح با سيمان تيپ 2 و ميكروسيليس و نانوسيليس ساخته شده و درمحيط شيميايي خورنده آب درياي خليج فارس به مدت شش ماه تحت بررسي قرارگرفت