بررسي عددي و آزمايشگاهي ظرفيت بالارانش مهاري مدفون در ماسه مسلح شده با ژئوسينتتيك

در مهندسي عمران سازههاي زيادي وجود دارند كه پي آنها با نيروي بزرگ بالارانش مواجه است، كه به منظور تامين مقاومت كافي براي مقابله با اين نيروهاي كششي كه ناشي از باد يا زلزله ميتوانند باشند استفاده از مهاريها مطرح شده است. در اين مقاله به بررسي عددي و آزمايشگاهيعوامل موثر بر ظرفيت بالارانش مهاريهاي مسلح شده با ژئوسينتتيكپرداخته ميشود كه اثر هر يك از پارامترهاي نسبت عمق، دانسيته نسبي وتعداد لايههاي مسلح كننده بر روي ظرفيت بالارانش مهاريها بدست آمده است. خاك در نظر گرفته شده ماسهي يكنواخت ميباشد و از ژئونت به عنوان مسلح كننده استفاده شده است. نمودارهاي نسبت نيروي بالارانشPIR) نشان ميدهند كه هرچه تعداد لايههاي ژئونت بيشتر ميشود نيروي بالارانش مهاري نيز بيشتر ميشود و اولين لايه بيشترين تاثير و لايه چهارم اثر ناچيزي را در افزايش نيروي بالارانش داشته است. با مقايسه نتايج اين تحقيق با نظريه ميرهوف و آدامز مشخص شد كه ضريب اسمي بالارانشKu) علاوه بر زاويه اصطكاك داخلي خاك با افزايش نسبت عمق نيز مقدارش كاهش مييابد