اثرات زيست محيطي ساختماني بر محيط زيست در طول عمر مصالح با رويكرد معماري پايدار

باشكل گرفتن انقلاب صنعتي و پيشرفتهاي فني و تكنولوژيكي درعرصه معماري و ساخت و ساز معماري بومي دراكثرمناطق جهان كه قبلا با توجه به طبيعت و محيط پيرامون خود شكل ميگرفت به دست فراموشي سپرده شد ساخت وسازهاي سريع و انبوه با استفاده ازمصالح ساختماني متنوع و جديدباعث شده است كه توليد مصالح بصورت روزافزون افزايش يابد و ازطرف ديگر ميزان انباشت پسماندها و نخاله هاي ساختماني به همان نسبت بالا رود به گزارش شهردارتهران ميزان زباله هاي ساختماني پنج برابر زبالههاي ديگرشهري است ضمن اينكه كمبود نظارت برساخت و سازمصالح باعث شده است مصالح زيادي بدوندرنظر گرفته مولفه انرژي ساخته شوند طراحي پايدار بعنوان راه حلي جهت برون رفت ازمشكل كنوني براين نكته استوار است كه ساختمان جزئيي كوچك ازطبيعت پيرامون است و بايد بعنوان بخشي ازاكوسيستم عمل كند و درچرخه حيات قرارگيرد دراين راستا مصالح ساختماني نيز به عنوان تركيبات اوليه براي ساخت ساختمان بايد با م حيط پيرامون هماهنگ باشد و كمترين اسيب را به محيط زيست وارد كند هدف اين مقاله بررسي رابطه بين معماري پايدار و مصالح ساختماني است دراين نوشتار سعي شده است كه پس ازارايه تعاريف اوليه مربوط به توسعه پايدار معماري پايدار اصول كلي آن و ... با بررسي نقش مصالح ساختماني درايجاد ساختمان پايدار درروند توليد - استفاده و تخريب مصالح مشخص شود كه مصالح ساختماني سبز درطي اين روند بايدواجد چه ويژگيهايي باشند و چگونه مي توانيم با استفاده و كاربرد درست مصالح ازهدررفت انرژي و صدمه به محيط زيست جلوگيري كنيم