تاثير پارامترهاي ژئومكانيكي برانتخاب روش حفاري تونل البرز

با افزايش سرعت و ارتباطات جاده‌اي بشر مجبور به استفاده از تونل‌هايي با سطح مقطع بزرگتر شده است. با توجه به امنيت بسيار بالايي كه براي تونل‌هاي راه بايستي در نظر گرفته شود، تونل‌هاي بزرگ مقطع آزاد راهها بايستي با دقت بسيار بالايي حفاري شود. روشهاي مختلفي براي حفاري تونل‌هاي بزرگ مقطع از قبيل تونل پيشرو در سقف، تونل پيشرو در كف و يا تونل پايلوت وجود دارد. تونل‌هاي البرز در فاصله پيچ سرهنگ تا پل زنگوله در مسير آزادراه تهران شمال در حال حفاري مي‌باشند. طول اين تونل‌ها در حدود 6350 متر و سطح مقطع تونل‌هاي اصلي به شكل نعل اسبي و در حدود 100 متر مربع مي‌باشد. با توجه به استفاده از TBM با قطر20/5 متر، روش تونل پايلوت و سپس تعريض آن براي حفر اين تونل در نظر گرفته شده است. توده سنگ‌هاي مسير تونل شامل سنگ‌هاي‌ توف، توده‌هاي گچي، سنگ آهك و ماسه سنگ مي‌باشد. در اين مقاله با توجه به پارامترهاي ژئومكانيكي هر بخش از تونل، ميزان نگهداري مورد نياز براي هر بخش تونل بوسيله روش استاندارد آزادراه ژاپن (JH) تعيين شده است. سپس پايداري تونل قبل و بعد از نصب نگهداري توسط نرم افزار Flac2D4.0 مورد تحليل قرار گرفته است. نتايج نشان مي‌دهد كه در سنگ توف نيازي به نگهداري نمي‌باشد و در ماسه سنگ و سنگ آهك و سنگ گچ ميزان نگهداري در سقف مطلوب بوده وليكن در كف و ديواره تمهيدات بيشتري بايد در نظر گرفته شود.