بهينه سازي طراحي سدهاي برقابي با استفاده از الگوريتم ژنتيك

روش كاربردي و مرسوم در طراحي سدهاي برقابي استفاده از مدلهاي شبيه سازي بر مبناي اعتماد پذيري مي باشد. در مقاله حاضر يك مدل بهينه سازي با استفاده از الگوريتم ژنتيك براي تعيين پارامترهاي طراحي سدهاي برقابي توسعه داده شده است. در اين مدل با احتساب رقوم نرمال، رقوم حداقل، قطر تونل، ظرفيت نصب و مقادير هد و دبي طراحي به عنوان شاخصهاي طراحي اقدام به بهينه سازي پارامترهاي فوق گرديده است. در اين راستا جهت توسعه مدل بهينه سازي، ابتدا يك مدل شبيه سازي عملكرد مخزن توسعه داده شده و سپس اين مدل شبيه سازي در يك حلقه جستجوي الگوريتم ژنتيك گنجانده شده است. سپس مدل مذكور با استفاده از اطلاعات سد برقابي بختياري به عنوان مطالعه موردي تحليل و مورد ارزيابي قرار گرفته است. مقايسه نتايج حاصل از مدل فوق با نتايج حاصل از مطالعات رايج شبيه سازي نشان مي دهد كه منافع خالص حاصل از طرح بيش از 15% و ميزان توليد انرژي مطمئن در حدود 3000 مگاوات ساعت و ميزان توليد انرژي متوسط ساليانه در حدود360 گيگاوات ساعت در سال براي طرح مورد نظر افزايش داشته است.