بررسي كارايي راكتورهاي ناپيوسته هوازي در تصفيه بيولوژيكي شيرابه‌ محل دفن زبالة شهري

در اين پژوهش، كارايي راكتورهاي هوازي در تصفيه بيولوژيكي شيرابة زباله به روش لجن فعال مورد بررسي قرار گرفت و بدين منظور يك واحد آزمايشگاهي(پايلوت) ساخته شد.عملكرد سيستم بصورت ناپيوسته و از نوع هوادهي گسترده است. دستگاه كه شامل يك مخزن تعادل، يك راكتور هوادهي و يك تانك ته نشيني مي باشد پس از بررسي خصوصيات شيرابه محل دفن زبالة تهران، طراحي و ساخته شد. كارايي سيستم تابع غلظت شيرابه ورودي در گستره‌اي به ميزان 450 الي 950 ميلي گرم در ليتر(با رقيق سازي پساب خروجي سيستم بيهوازي كه همزمان با سيستم هوازي مورد تحقيق قرار داشت) و به‌لحاظ ميزان اكسيژن محلول، در دامنه 44/2 الي 65/4 ميلي گرم در ليتر و زمان ماند هيدروليكي 2 الي 10 روز مورد بررسي قرار گرفت. در اين مرحله از تحقيقات، سيستم بصورت ناپيوسته راهبري شد. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه با افزايش زمان ماند هيدروليكي تا 10 روز, غلظت COD از 464 ميلي گرم در ليتر در پساب ورودي به 40 ميلي گرم در ليتر در پساب خروجي كاهش يافت (كارايي 91 درصد در حذف آلودگي) در اين مدت ميزان اكسيژن محلول از 01/3 تا 34/4 ميلي گرم در ليتر متغير بود. كدورت پساب خروجي نيز تا 9/19NTU كاهش يافت. آزمايشات COD انجام شده با توجه به مرجع استاندارد متد صورت گرفت. همچنين نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه كارايي سيستم در غلظت‌هاي بالاي آلودگي بشدت كاهش مي‌يابد بطوريكه در غلظت 940 ميلي گرم در ليتر و در زمان ماند هيدروليكي 7 روزه كارايي سيستم به 60 درصد كاهش يافت لذا استفاده از سيستم هاي پيش تصفيه نظير راكتورهاي بي‌هوازي و فرآيندهاي تصفيه شيميايي جهت كاهش بار آلودگي, كاهش سميت و تنظيم شرايط مناسب، قبل ازتصفيه هوازي ،الزامي مي‌باشد.