بررسي تأثير موادّ افزودني آب بند بر دوام بتن توانمند

در سالهاي اخير بهبود دوام بتن در شرايط مختلف مورد توجه بوده است و اين امر موجب پيدايش بتن توانمند شده است. در اين ميان دو مشخصه در بتن توانمند توجه بيشتري را در ميان محققين به خود جلب نموده اند. مشخصه نخست، مقاومت بتن در رويارويي با چرخه هاي متوالي يخ زدن و ذوب شدن مي باشد كه براي تامين آن استفاده از مواد افزودني هوازا ضروري است ولي استفاده از اين مواد در بتن همراه با مشكلاتي است چرا كه اولا حباب هوا در بتن موجب كاهش مقاومت فشاري آن مي گردد و در تامين مقاومت زياد در بتن، اثر منفي دارد، ثانيا كنترل كيفيت ويژه اي را در محدود نگهداشتن حباب هواي توليد شده مي طلبد، و ثالثا در مواردي كه نسبت آب به سيمان بتن كم باشد نمي توان به نحو مقتضي حباب هوا توليد نمود. دومين مشخصه اي كه در سالهاي اخير در انواع بتن و به ويژه در بتن توانمند مورد توجه قرار گرفته، بهبود دوام بتن مسلح در برابر شرايط محيطي خورنده مي باشد. در واقع براي تامين دوام بتن مسلح بايد علاوه بر دوام بتن، پايايي فولاد تسليح كننده بتن نيز مورد توجه طراحان قرار گيرد و از اين رو ارائه روشهايي كه در بهبود مقاومت بتن در برابر خوردگي آرماتورهاي فولادي راهگشا باشد ارزشمند تلقي مي شود.در اين مقاله با توجه به عامل نفوذناپذيري كه در بهبود دو مشخصه مورد اشاره در بالا به طور مشترك موثر است، به بررسي تاثير كاهش نفوذ پذيري بتن با استفاده از مواد افزودني آب بند در افزايش دوام بتن پرداخته شده است و در انتها نشان داده شده كه چگونه استفاده از مواد افزودني آب بند مي تواند نقش موثري در بهبود پارامترهاي مربوط به مقاومت بتن در برابر چرخه هاي يخ زدن و ذوب شدن و نيز شرايط محيطي خورنده فولاد داشته باشد.