بررسي تغيير مكان گره ها در سازه هاي فضايي با تغيير قطر اعضاي آنها

هموراه يكي از دغدغه هاي مهندسين طراح و مجري سازه هاي فضايي، محدود نمودن خيزهاي ناشي از بارهاي مرده و زنده، طبق توصيه آيين نامه سازه هاي فضاكار مي باشد. همانطور كه مي دانيم يك سازه فضاكار بهينه به سازه اي اطلاق مي شود كه به كمترين تعداد اعضا يعني كمترين ميزان بارمرده و در عين حال، كمترين خيز ممكن طرح شود بطوريكه اهداف مهندسين و بهره برداران آن پروژه را ميسر نمايد. بنابراين شناخت عوامل تاثيرگذاربر تغييرات خيز ناشي از بارهاي مرده و زنده يكي از مهمترين وظايف مهندسين اين عرصه بشمار مي آيد. از مهمترين اين عوامل مي توان به تغييرات قطر اعضاي يك سازه فضايي اشاره نمود كه مي تواند نقش بسزايي در تغييرمكان گره هاي آن سازه داشته باشد. لذا در اين پژوهش با تغيير قطر تك تك اعضاي يك سازه فضايي كه به عنوان عرشه پل مورد استفاده قرار گرفته به بررسي خيزهاي ناشي از بارهاي مرده و زنده (متحرك) و تاثير آن بر مقادير اين خيزها مي پردازيم.