مدل سازي سيلا بهاي حوضه بالادست كارون

به منظور كنترل و مهار سيلاب، اطلاع از دبي سيلاب به عنوان مهمترين پارامتر معرف سيلاب از اهميت خاصي٢٤ كيلومتر مربع، از جمله زير حوض ههايي است، كه داراي / برخوردار است. حوضه بالادست كارون، با سطحي معادل ٠٠٠ پتانسيل توليد سيلاب قابل ملاحظ هاي مي باشد. عدم وجود آمار دراز مدت از سيلا بهاي حوضه كارون و زير حوضه هاي آن، لزوم تخمين سيلاب در ارتباط با پارامترهاي فيزيوگرافي را براي مناطق فاقد آمار ايجاب مي نمايد. بدين منظور پس توزيع هاي SMADA از بررس يهاي لازم ١٦ ايستگاه انتخاب گرديد و پس از تطويل و تكميل آمار، به كمك نرم افزار مختلف آماري بر داده ها برازش داده شد. براي شناخت مناس بترين توزيع از آزمو نهاي كلموگروف – اسميرنوف و كاي اسكوئر و حداقل مربعات استفاده گرديد و براي هر ايستگاه يك توزيع انتخاب شد. بكمك اين توزي عها دبي با دوره برگشت SPSS ٢تا ١٠٠٠ ساله برآورد گرديد سپس با استفاده از رگرسيون خطي و غيرخطي چند متغيره و به كمك نر مافزار روابطي بين خصوصيات فيزيوگرافي حوضه (همچون مساحت، محيط، شيب متوسط حوضه، طول آبراهه اصلي و ضريب شكل ) و دب يهاي پي شبيني شده با دوره برگشت هاي مختلف برقرار شد ذر اين پژوهش رگرسيون خطي نسبت به رگرسيون غيرخطي در ايجاد رابطه بين اين پارامترها ضريب تبيين بهتري نشان داد. در مد لهاي برآورد دبي با دوره برگشت كوتاه مدت، پارامترهاي بيشتري در مدل پيش بيني سيلاب دخيل مي باشند. در مدل هاي برآورد دبي حداكثرميانگين روزانه با دوره برگشت ٢ و ٣ ساله مساحت به عنوان پارامتر غالب نمود پيدا كرد. در تمامي مد لهاي برآورد دبي حداكثر ميانگين روزانه با دوره برگش تهاي بيش از ٣ سال طول آبراهه اصلي به عنوان پارامتر غالب در مدل ها ظاهر ٠ متغير بود. / ٠ تا ٩٥٧ / گرديد. در مد لهاي منتخب برآورد دبي حداكثر يانگين روزانه ضريب تبيين مدل ها بين مقادير ٩١كه اين از لحاظ آماري بيانگر مناسب بودن مدل هاي برازش داده شده مي باشد