تعيين روش مناسب ارزيابي روساز يهاي انعطاف پذير كشور

طي نيم قرن گذشته در حوزه مطالعات روسازي راه، تلاش زيادي در بررسي كيفيت روسازي ها و تعيين معيارهاي خدم تدهي آنها صورت گرفته است. مفهوم خدمت دهي راه در خلال آزمون بزرگ آشتو پديد آمد و براي تعيين آن ازارزياب يهاي نظري كمك گرفته شد. پس از آن پژوهشگران به دنبال رسيدن به معياري قابل سنجش و تكرار پذير بودند كه (IRI) بتواند قضاوت هاي كيفي را كمي نمايد. تا آنجا كه در دهه هشتاد با حمايت بانك جهاني شاخص بين المللي ناهمواريها تعريف گرديد، ملاكي كه بعدها مورد ترديد قرار گرفت. در اين پژوهش روشهاي ارزيابي نظري و سنجش عيني مقايسه وشاخص ارزيابي قابل استفاده در كشور ارائه مي گردد.