تأثير بارگذاري جرمي و زمان ماند بر كارايي بيوفيلتراسيون در حذف متانول

بيوفيلتراسيون بعنوان يك فن آوري كارآمد و اقتصادي براي كاهش مواد آلي فرار و ساير گازهاي منتشره از منابع صنعتي، در حال توسعه است. اين سيستم مزاياي قابل توجهي براي جريانهاي گاز آلوده با دبي زياد و غلظت پايين آلاينده نسبت به روشهاي متداول دارد. بعلاوه بعلت عدم توليد مواد زائد ثانويه و مصرف انرژي كمتر يك روش پاك مي باشد. دراين مطالعه، كارايي سيستم بيوفيلتراسيون در حذف متانول از جريان گاز مورد مطالعه قرار گرفت. پارامترهاي مورد مطالعه در اين تحقيق، ميزان بارگذاري جرمي، زمان ماند و افت فشار بود. در مرحله راه اندازي، با افزايش تدريجي بارگذاري، راندمان حذف نيز روند صعودي نشان داد، ولي متناسب با اين روند، افزايش افت فشار در اثر رشد بيوفيلم، امكان بهره برداري پايدار را غير ممكن ساخت.