بسط تئوريهاي هيدروگراف واحد لحظه اي ژئومورفولوژيك و ژئومورفوكليماتيك- مطالعه موردي در حوزه آبخيز سمنان

پيش بيني و درك كمي فرآيندهاي توليد رواناب و انتقال آن به نقطه خروجي حوزه آبخيز، يكي از اساس يترين مباحث درعلم هيدرولوژي محسوب مي گردد. توسعه و بسط تئوريها در زمينه ارتباط واكنش هيدرولوژيك و ساختار ژئومورفولوژي وبعبارتي واكنش هيدرولوژي حوزه در مقابل بارندگي با توجه به تغييرات زماني و مكاني حركت آب در شبكه آبراهه هامورد توجه محققان بسياري بوده است. براساس اين تئوريها و معلوم بودن پارامترهاي نسبتا ثابت ژئومورفولوژيكي حوزه، ميتوان شكل هيدروگراف سيلاب و دبي اوج آن را براي يك رگبار معين برآورد نمود. در اين پژوهش، با توسعه و بسط تئوريهاي هيدروگراف واحد لحظه اي ژئومورفولوژيك و ژئومورفوكليماتيك، روابط رياضي تعيين شكل واكنش هيدرولوژي حوز ههاي با رتبه ٣ تا ٥ به صورت تابعي از مشخصات بارندگي (شدت و مدت بارش موثر)، پارامتر ديناميكي سرعت جريان و نسبت هاي ژئومورفولويكي هورتون يعني نسبت انشعاب، نسبت طول و نسبت مساحت بدست آمد. به منظوربررسي ميزان كارآيي و قابليت روابط مذكور، تابع واكنش هيدرولوژي يا ابعاد هيدروگراف واحد لحظه اي براي ٦ واقعه باران-رواناب در حوزه آبخيز سمنان با رتبه ٥ برآوردگرديد. مقايسه آماري هيدروگرافهاي محاسب هاي و مشاهد هاي بيانگر نسبت به (GcIUH) و ژئومورفوكليماتيك (GIUH) اين است كه مدلهاي هيدروگراف واحد لحظ هاي ژئومورفولوژيك در استخراج هيدروگراف واحد و برآورد شكل هيدروگراف رواناب حوزه آبخيز مورد مطالعه، از SCS روش متداول دقت و كارآيي بسيار خوبي برخوردارند