بررسي رابطه نشست پذيري ناشي از برداشت آب زيرزميني و مقاومت الكتريكي

مطالعه اثر برداشتهاي بي رويه بر دشتهاي آب ي كشور گوياي آن است كه اگر چه ا ين امر در بسياري از مناطق باعث نشست زمين شده است، اما در برخي نواحي همچون خاش، خرامه و داريان موجب نشست نشده و يا لااقل از اين جهت هيچگونه اثر تخريبي را ايجاد نكرده است. لذا، بنظر مي رسد ارائه روشي جهت پيش بيني امكان رخداد نشست ناشي از افت سطح آب زيرزميني از طريق پارامترهايي كه در دسترس بوده و يا به سهولت قابل دستيابي مي باشند مي تواند راهكار مناسبي را جهت تشخيص دشتهاي آسيب پذير و كنترل بهره برداري ا ز مخازن آبرفتي اين نواحي ارائه نمايد مهمترين پارامتر موثر در پديده نشست دانه بندي خاك بوده و اين پارامتر در اغلب دشتهاي ايران بصورت غير مستقيم و به روش ژئوالكتريك تاحدي تعيين و تفسير شده است . در اين تحقيق با بررسي حدود تغييرات مقاومت الكتريكي خاك در دشتها يي كه نشست در آنها مشاهده شده است، دامنه مقاومت مخصوص الكتريكي بحراني خاك تعيين گرديده است . نتايج بدست آمده نشان دهنده قابليت كاربرد اين روش ساده و نسبتا ارزان براي برآورد مناطق نشست پذير در سطح بزرگ مي باشد .براي تدقيق نتايج بدست آمده مطالعات بيشتري لازم مي باشد