بررسي تجربي رفتارمكانيكي بتن پلاستيك درشرايط تنش سه محوري

بتن پلاستيك ازجمله مصالحي است كه براي ساخت ديوار آب بند در پي هاي بشدت نفوذپذير سدهاي واقع بر بسترآبرفتي و سنگهاي ضعيف از آن استفاده مي شود . در اين مقاله ارتباطي كمي بين مقاومت برشي بتن پلاستيك وتنش همه جانبه كه ا ز آزمايش هاي سه محوري بدست آمده است، مورد مطالعه و ارزيابي قرارگرفته است . آزمايش سه محوري، به در سنين ۲۸ و ۶۰ روزه و به روش كرنش كنترل شده، تحت تنش هاي همه جانبه ( CD) روش تحكيم يافته زهكشي شده ۱۲ كيلوگرم بر سانتي متر مربع در شرايط اشباع و پس از اندازه گيري نفوذپذيري نمونه ها، انجام ،۸ ،۵ ،۳ ،۱ ، متفاوت ۰ شده است . از نتايج بدست آمده از آزمايشها، مشخصات فيزيكي و مكانيكي بتن پلاستيك از جمله مدول الاستيسيته، ضريب را استنتاج و مورد مقايسه قرار ، (φ) وزاويه اصطكاك داخلي (C) نفوذپذيري وپارامترهاي مقاومت برشي، ضريب چسبندگي گرفته است . نتايج نشان مي دهند كه افزايش عيارسيمان در طرح مخلوط باعث افزايش مقاومت فشاري، مدول الاستيسيته، ضريب چسبندگي و كاهش زاويه اصطكاك داخلي بتن پلاستيك مي گردد . افزايش عيار بنتونيت باعث كاهش مقاومت فشاري، مدول الاستيسيته و ضرائب مقاومت بر شي و افزايش شكل پذيري مي گردد .افزايش فشارهمه جانبه باعث افزايش مقاومت فشاري، مدول الاستيسيته و كاهش ضريب نفوذپذيري مي گردد . افزايش سن نمونه باعث افزايش مقاومت فشاري، مدول الاستيسيته، ضريب چسبندگي و كاهش زاويه اصطكاك داخلي مي گردد . با استفاده از نتايج آز مايش سه محوري رابطه مقاومت فشاري تك محوري و تنشهاي اصلي در بتن پلاستيك بدست آمده است