رفتار سنجي نشست پي و بدنه سد علويان در دوران بهر برداري

عدم قطعيت ها در مشخصات و رفتار ژئوتكنيكي سازه ها در حين طراحي اغلب روي برنامه هاي اجرايي اثر مي گذارد، از اينرو ابزاربندي (instrumentation) و رفتارسنجي (monitoring) براي كنترل ساحت، تضمين ايمني و كاهش هزينه هاي اجرايي بعنوان بخش لاينفك از فرايند طراحي سدها مي باشد. رفتارسنجي در حين ساخت سد و اولين آبگيري بمنظور آناليز سريع ايمني آن و همچنين در زمان بهره برداري جهت ارائه تصويري واقعي از تمامي تغييرات و ارزيابي ايمني سد بر اساس مشاهدات بلند مدت داده ها از عمده ترين اهداف ابزاربندي و رفتارنگاري سدها مي باشد (ICOLD, Bultten 21) و (Sundaraiya & Devasahayam, 1996) . در اين مقاله ضمن تجزيه و تحليل اندازه گيري هاي انجام گرفته در خصوص جابجاييها و تغيير شكلهاي قائم بدنه و پي سد علويان با ارتفاع 80 متر-در طول 4 سال پس از ساخت- به اندركنش گالري و پي نيز پرداخته شده است. اين اندازه گيريها با استفاده از نشست سنجهاي ملحق شده به انحراف سنجها (settlement meter) ، گوياي نشانه و فاصله سنجهاي سه محوري (triaxialjoint meter) نصب شده در گالري سد و مشاهدات ميكرژوئودزي (microgeodesy) شبكه هاي واقع در روي و خارج بدنه سد صورت گرفته و نتايج زير حاصل شده است:-تجزيه و تحليل نشستهاي قائم پي و تاج سد در مقابل مختلف بر حسب زمان براي دوران بهره برداري و پيش بيني نشست نهايي سد-اندركنش غيرعادي پي و گالري سد-تجزيه و تحليل جابجايي هاي نسبي بلوكهاي بتني گالري-تجزيه و تحليل نتايج از ميكروئودزي با نتايج حاصل از نشست سنجها و ارزيابي عملكرد ابزار دقيق مختلف-ارائه يك تصوير واقعي از رفتار پي و تاج سد-ارائه راهكارهاي مناسب بمنظور استفاده بهينه از ابزارها.