ارزيابي چند معياره پروژه هاي منابع آب از ديدگاه توسعه پايدار در ايران

مفهوم توسعه پايدار در جهان امروز در خصوص بهره برداري بهينه از تمام منابع مطرح بوده و با توجه به شرايط اقليمي خشك حاكم بر پهنه فلات ايران ، استفاده پايدار از منابع آب مهمترين ركن توسعه طرحهاي مزبور قلمداد مي شود ارزيابي زيست محيطي - اقتصادي طرحهاي توسعه منابع آب با هدف توليد انرژي برقابي يا كشاورزي بطور همزمان همواره مورد توجه تصميم گيرندگان و مسئولان انجام اينگونه پروژه ها بوده اس ت.دراين مقاله ضمن معرفي روش هاي ارزيابي چند معياره طرحها، از روش ( Analytic Hierarchy Process) A.H.P جهت ارزيابي زيست محيطي-اقتصادي پروژه هاي توليد انرژي برقابي رودبار لرستان و بهشت آباد و همچنين يك پروژه مفروض با هدف توسعه كشاورزي استفاده شده است . معيارهاي مورد توجه عبارتند از : ميزان جابجايي جمعيت ، اثرات زيست محيطي ، ميزان توليد انرژي ، ميزان اراضي تحت كشت ، سود خالص ساليانه ، نرخ بازده داخلي ،كاربري اراضي و سرمايه گذاري توليد كه با توجه به آنها سه طرح فوق مورد ارزيابي قرار گرفته است . نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه طرح با هدف توسعه كشاورزي با توجه به ارزيابي چند معياري انجام شده ، بهترين گزينه و پس از آن پروژه هاي توليد انرژي برقابي رودبار لرستان و بهشت آباد قرار دارند . در حاليكه بررسي هاي صرفا" اقتصادي ، پروژه رودبارلرستان را به عنوان بهترين پروژه از ميان پروژه هاي فوق معرفي مي نمايد