اعمال عدم قطعيتها در طبقه بندي مهندسي توده سنگ به كمك مجموعه هاي فازي

پردازش خصوصيات توده سنگ و خاك همواره با عدم قطعيت، همراه است، بنابراين انتخاب يك عدد براي اين پارامترها نمي تواند رفتار خاك و يا سنگ را كاملاً بيان كند. يكي از معمول ترين روشهاي مطالعه توده سنگ به كارگيري طبقه بندي RMR است، كه در آن پارامترهاي ورودي به طبقاتي تقسيم شده و براي هر طبقه امتياز خاصي در نظر گرفته مي شود. به دليل عدم قطعيت موجود در پارامترهاي ورودي، تعيين مرز قطعي بين طبقات و نسبت دادن مقداري مشخص به يك طبقه خاص مشكل است. بنابراين وقتي مقدار پارامترهاي ورودي نزديك مرز بين طبقات قرار گيرد، تصميم گيري در مورد امتياز آن با اطمينان صورت نمي گيرد كه اين امر موجب ايجاد عدم قطعيت در تعيين RMR مي شود. به كمك تئوري مجموعه هاي فازي و با تعريف درجه عضويت و اعداد فازي(فاصله اي شامل يك كران بالا و پايين از پارامتر مورد نظر) مي توان اينگونه عدم قطعيتها را در طبقه بندي مهندسي سنگها لحاظ نمود. در اين مقاله ضمن اشاره مختصري در مورد تئوري مجموعه هاي فازي، كاربرد اين مجموعه ها در اصلاح RMR ارائه شده است. همچنين استفاده از اين روش در تعيين امتياز توده سنگ در معدن گل گهر موجب شد كه تعيين پارامترهاي ژئومكانيكي توده سنگ و در نهايت ارزيابي پايداري ديواره هاي اين معدن با اطمينان و قطعيت بيشتري صورت گيرد و در صورت استفاده از آن براي مقاصد ديگر، درجه اطمينان بالاتري حاصل مي شود