مطالعه آزمايشگاهي رفتار تغييرحجم و فشار تورمي خاكهاي رسي كوبيده شده

رفتار تورمي معمولا در خاكهايي مشاهده ميشود كه به اندازه لازم داراي ذرات ريزدانه رسي باشند. تمايل به جذب آب در اين ذرات و تغيير در رطوبت طبيعي خاك در اثر تغيير آب و هواي محل موجب ميشود كه خاك گاه تا حد درصد رطوبت پلاستيك مرطوب شده سپس تا پايينتر از حد انقباض رطوبت خود را از دست بدهد. جذب رطوبت باعث ازدياد حجم خاك و از دست دادن آن باعث انقباض و كاهش حجم خاك ميشود. تغييرات حجمي ناشي از تغيير درصد رطوبت خاك باعث وارد آمدن خسارت به سازههاي موجود در سطح خاك ميشود كه نشان دهنده اهميت مطالعات لازم براي شناسايي رفتار تغيير حجم و فشار تورمي خاكهاي ريزدانه ميباشد. پتانسيل تغيير حجم به طور مستقيم به ميزان فعاليت كاني رسي غالب در خاك و به عبارت ديگر به پلاستيسيته خاك بستگي دارد. در كنار مجموعه عواملي كه بيان كننده تركيبات خاك ميباشند، مجموعه عوامل محيطي نيز در آزاد شدن اين پتانسيل موثرند. در مطالعه حاضر به منظور ارزيابي ميزان تاثير خصوصيات پلاستيك خاك، شرايط تراكم و درصد رطوبت، 5 نمونه خاك ريزدانه رسي با شاخص خميري 10 تا 60 درصد در نظر گرفته شده اند. آزمايش تورم آزاد و فشار تورمي در شرايط حجم ثابت بر روي نمونههاي متراكم شده از خاكهاي مورد مطالعه انجام شده است. نتايج آزمايشات انجام شده نشان ميدهد كه پتانسيل تورم با افزايش شاخص خميري خاك و ازدياد درصد رس موجود در خاك افزايش مييابد