كهولت در سدها و چگونگي برخورد با آنها

با ورود به دهه چهارم بهره برداري از نسل اول سدهاي ساخته شده در كشور بنا به علل مختلف ، بهره برداري از اين سازه هاي ارزشمند در معرض محدوديتهاي جديدي قرار مي گيرد. هدف از تهيه اين مقاله بررسي مسائلي همچون فرسودگي تجهيزات هيدرومكانيكال ، خارج شدن منحني بهره برداري از سد از حالت كاليبره ، از كار افتادن سيستم هاي ابزار دقيق ، روند افزايش تقاضا ، از كارافتادگي سازه هاي كنترل كننده نشت، تغيير ماهيت مقاومتي مصالح، كاهش نيروهاي انساني، رسوبگذاري و...مي باشد. در اين تحقيق در حد امكان از اطلاعات سدهاي كشور كه طي دهه 40 و 50 شمسي شروع به بهره برداري كرده اند استفاده شده است. نتايج نشان مي دهد صرف هزينه هاي تعميراتي مناسب و به موقع مي تواند نقش قابل توجهي در كاهش هزينه هاي ناگهاني و غير قابل پيش بيني داشته باشد. همچنين نيازهاي اساسي اين سازه هاي كهنسال را در استفاده از نيروي انساني متخصص و مناسب ، بهبود سيستم هاي رفتارنگاري قديمي و در مواردي ايجاد آرايش هاي جديد ابزار دقيق ، انجام به موقع عملياتهاي ميكروژئودزي و رسوب سنجي ، تهيه مدلهاي پيش بيني سيلاب ، رسوبگذاري و بهره برداري و به روز كردن منحني هاي بهره برداري از سدها عنوان نمود