طراحي بهينه سقف هاي مركب بتني- فولادي با استفاده از يك الگوريتم ژنتيك

پوششهاي مركب بتني- فولادي بعلت سختي و مقا ومت بيشتري كه نسبت به سيستمهاي ديگر مرسوم براي پوشش كفها تامين ميكنند، درسازه هاي صنعتي و عرشه پلها بسيار متداول مي باشند. در اين مقاله طراحي بهينه كفهاي مركب با تيرچه هاي فلزي كه در فواصل معيني در زير كف قرار داده شده اند و به صورت يكپارچه با دال بتن مسلح كف و يكد يگر كار ميكنند ارائه ميشود. ضخامت دال بتني كف، فواصل بين تيرچه هاي فلزي، شماره و تيپ تيرچه هاي فلزي كه از بين پروفيلهاي استاندارد انتخاب ميشوند، متغيرهاي طراحي مي باشند. تابع هدف هزينه واحد سطح كف، شامل هزينه فولاد و بتن مصرفي مي باشد. قيود حاكم بر طراحي نيزعمدتاً بر مبناي آئين نامه بتن ايران تعريف شده اند‌‌. ‏‏‎براي حل مسئله يك الگوريتم ژنتيك مركب معرفي و به كار گرفته مي شود. ضمن ارائه يك مثال عملي, اثر پارامترهاي مختلف دخيل در طراحي بر روي طرح بهينه پوششهاي مركب مطالعه شده است. درآخر بر مبناي اين مطالعات نتايج كاربردي براي طراحي بهينه پوششهاي مركب ارائه شده است