بازشناسي هوشمندي در سازمان فضايي خانه هاي سنتي ايران

معماري ايراني همچون دانشنامه اي وسيع و عميق در طول زمان شكل گرفته و منبعي غني را برايارتقاي معماري امروزوآينده فراهم نموده است، منبعي كه امروزه نيز مي تواند براي پاسخگويي بهچالش هاي موجود معماري معاصر به كار گرفته شود. اين مقاله در پي پاسخ گويي به اين سئوال شكلگرفته است كه آيا نمود هوشمندي در خانه هاي سنتي ايران وجود داشته است؟بر اساس چارچوبنظري پژوهش معماري هوشمند بر اساس دو اصل ساختاري قابل تبيين است. 1- سرعت واكنش: انجامواكنش در بازه ي زماني محدود و مطلوب به گونه اي كه كيفيت خواسته شده، در زمان نياز حاصل گردد.-2 بازگشت پذيري: تغييرات ايجاد شده قابليت بازگشت به حالت قبل را در هنگام برطرف شدن نياز ورفع عوامل محيطي داشته باشند. پژوهش با مطالعه ي سازمان فضايي خانه هاي ايراني، مصاديقهوشمندي در آن را مورد تجزيه و تحليل قرار مي دهد. با دسته بندي اين مثال و گونه بندي آن ها، سئوالپژوهش پاسخ داده شده، و تبيين مي شود.مطالعات صورت گرفته نشان مي دهد موضوع اساسي درخانه هاي ايراني، سازمان فضايي آن ها است، همان موضوعي كه زمينه ي بهره برداري كارآمد از خانه يايراني را فراهم نموده است. هنگامي كه اين سازمان فضايي با الگوي بهره برداري همراه مي شود، نمودياز هوشمندي را در خانه هاي ايراني به وجود مي آورد. نوعي از هوشمندي كه بدون استفاده ازفناوري هاي چند رسانه اي، بازده كيفي استفاده از فضاي معماري را به حداكثر مي رساند.