مرمت شهري برنامه اي براي فردا در كالبدهاي ديروزي

مرمت شهري، شيوه اي براي بازگرداندن تعادل در كاركرد دروني سامانه شهري و به منظور تداوم بخشي به ارزشهاي سكونتگاههاي شهري مراد شده است. پس از جنگهاي جه اني و آسيب جدي به ساختار شهري، مرمت با روشه اي گوناگون به كار گرفته شده است ، تا كنون مرمت در ايران بيشت ر متوجه بناهاي تاريخي بوده است و با توجه معمارانه به بازسازي و حفاظت از نماهاي ميراثي و تزئينات داخلي شكل گرفته است . اما با رخ داد رشد شتابان در كلان شهرهاي ايران تهديد بافتهاي تاريخي و سكونت گاه هاي كهن روي كرد به احياء بافتهاي قديمي و مرمت شهري نيز مو رد توجه قرار گرفت مي توان عملكرد بازسازي بافت هاي قديمي را به دو دسته اصلي متمايز نمود: -1 بازسازي فيزيكي و استحكام بخشي كالبدي و روان بخشي با هدف اصلاح محيط زندگي و عملكرد بين فضائي در بخش شهري مورد مرمت ، به نظر مي رسد در ايران عمدتاً اين نظريات به رويكر دهاي معماري و تجديد ارزشهاي بصري در تمامي نماي ساختمان هاي تاريخي و ميراثي و فرهنگي منجر شده است. -2 ساماندهي فعاليتها و برنامه ريزي ساختاري ، با هدف ايجاد انگيزه هاي بازسازي ، و روان بخشي محيط سكونت گاهي همراه با مردم و اهالي و نهايتاً تحقق بهسازي كالبدي كه بيشتر توسط شهرسازان وبرنامه ريزان مورد توجه قرار گرفته است. • به نظر مي رسد،در ايران، روش اول تجربيات گوناگون ( و ناتمام ) به جاي گذاشته و به نظر مي رسد غالباً در تحصيل هدف اصلاح عملكردي و ساماندهي روابط بين فضائي بخش مورد بازسازي و ساير بخشهاي شهري ناكام مانده است. • برنامه ريزي ساختاري،و دقت در روابط بين فضائي، رويكرد نوين مرمت شهري بوده و در حال شكل گيري است.مقاله پيش رو به بررسي چند و چون گزينه هاي طرح ساختاري در مرمت شهري و تجارب و نتايج بدست آمده مي پردازد و چندين نمونه موردي مرمت شهري و شيوه هاي حفاظت و تداوم بخشي به عملكرد بافتهاي قديمي و ساماندهي روابط بين فضائي نواحي قديمي شهر كه مورد مرمت قرار دارند را با ساير بخشهاي شهري مي پردازد.