رويكردي اجتماعي به استحكام بخشي بافتهاي تاريخي

به منظوراس تحكام بخشي ونگهداري بافت مي بايست درجهت شناخت ريشه و عوامل دخيل در اين امر برآمد . دراين نوشتار با رويكردي اجتماعي سعي شده است به استحكام بخشي پرداخته شود . تداوم اجتماعي مستلزم فرض كردن يك گذشته معنا دار است .گذشته منبع مهمي است كه درتفسير اين جا - اكنون ودر درپيش بيني آينده بايد به آن رجوع كرد . گذشته بطور فردي ، خاطره ،و به طورجمعي تاريخ است . با اين حال ،هيچ يك ازاين دو حقيقي نيستند : و هر دو اساسا برساخته ، و دو وجه مهم ازهويت هستند اما اين مطلب كه اين دو به تخيل در مي آيند به معناي آن نيست كه تخيلي هستند. در پي ايجاد خاطره ي محيطي كه ريشه درهويت دارد ، احساس تعلق محيطي كسب خواهد شد كه رسيدن به يك تعادل پويا با مشاركت مردمي را در يك بافت قابل حفظ (به ازاي لفظ پايدار ) فراهم خواهد نمود .با اشاره به عوامل ايجاد حس تعلق : 1.نحوه تصرف2.گونه ساختماني 3.تكنولو ژي (بنتلي.اي ين ...[.وديگران] ، 29: 1382) مي تواند بستر را به منظور ايجاد مشاركت مردمي فراهم آورد.تداوم و استمرار استحكام بخشي به بافت ريشه در ايجاد حس تعلق در بين ساكنين وجذب مشاركت مردمي خواهد داشت كه اين امر در لابلاي هويت بخشي در دو بعد فردي و جمعي آن به عنوان مخاطبين اصلي معماري حاصل خواهد شد.