كشف فضاهاي گمشده در بستر بافتهاي فرسوده در جهت استحكام بخشي بافتهاي تاريخي

زشتي فزاينده اي كه اينك در همه جا، چه در كشورهايي كه جهان سومي نام گرفته اند و چه در كشورهاي فرا صنعتي، مي بينيم حاكي از ويراني دروني انسان امروزي است . همچون انسان الگو پذير و تكراري - كه خود دليل بي محتوايي اوست – فضا نيز كاملا يكدست و همگون شده است . در اين نوشتارپس ازبيان ضرورت كشف فضاهاي گمشده دراستحكام بخشي بافتهاي تاريخي به دلائل شكلگيري فضاهاي گمشده در بافتهاي شهري ايران مي پردازيم. در ادامه انواع فضاهاي گمشده و نيز تئوريهاي راجر ترانسيك در زمينه ي كشف و طراحي فضاهاي گمشده بيان خواهد شد. نبض گذشته ي ما، در بوها، مزه ها و سليقه هاي فراموش شده مي زند . درست مانند فضاهاي شگفتيها و بهشت گمشده كه در " آسمانهاي بلند جان " جاي دارد . به قول هانري استي يرلين در بررسي درخشانش راجع به اصفهان،" در اينجا همواره از يك فضاي بسته يكسره به فضاي بسته ي د يگر گذر مي كنيم ." اما با همه ي اين احوال چگونه مي توانيم اين فضاهاي گمشده را در معماري جديد بافتهاي تاريخي شهرهايمان باز يابيم؟ پاسخ اين پرسش به خود ما بستگي خواهد داشت، زيرا ساختمان هر فضاي قابل سكونت، در غايت امر، گذار به سوي دنيا هاي ناپيدا و جستجو به منظور يافتن فضاهاي گمشده است.