نقش سيستمهاي ساختماني پيشرفته در پايداري معماري ساختمانهاي عمومي پژوهشي تطبيقي-تحليلي از نظر استحكام وانعطاف پذيري

درسالهاي اخير احداث و تخريب زودهنگام ساختمان ها هزينه هاي هنگفتي را به خود اختصاص داده است صرف انرژي هاي زياد و رويارويي با حجم بالاي پسماندها و نخاله هاي ساختماني در پي تخريب بناهاي ناپايدار بسياري از جوامع بشري بخصوص كلان شهرها را با معضلات زيست محيطي مواجه كرده و اين درحالي است كه سيستمهاي ساختماني تكنولوژي ساخت جديد همگام با علوم ديگر به سرعت رشد داشته و امكان استفاده از سيستمهاي متنوع كاربردي و انعطاف پذير در طراحي معماري بويژه طراحي سازه فراهم است لذا جهت جلوگيري از مشكلات مذكور تجديد نظر در نحوه و كيفيت ساخت در راستاي افزايش عمر و ايستايي ساختمان ها و كاهش هزينه هاي تخريب و يا احداث مجدد به واسطه ناپايداري بناها بويژه ساختمانهاي عمومي شهري امري ضروري و اجتناب ناپذير است. دراين مقاله سعي بر اين است كه در قالب پژوهشي تطبيقي تحليلي با استفاده ازمنابع كتابخانه اي و مطالعات موردي ساختمانهاي عمومي رايج كه معمولا استحكام و انعطاف پذيري لازم در طول زمان را ندارند در مقابل بناهاي عمومي با سيستمهاي سازه اي نو سازه هايي با روشهاي پيشرفته ساخت مقايسه تحليل و ارزيابي شوند.