بهينه سازي كنترل سيل توسط دريچه هاي سرريز در شرايط عدم قطعيت

در پيش بيني سيل همواره عدم قطعيت وجود دارد. براي بهر بردار شد حجم و پيك سيل در حال وقوع تعيين كننده است. مانور بهينه دريچه هاي سرريز مستلزم كمي كردن مقدار عدم قطعيت و دخالت دادن آن در مديريت مخزن است. در اين مقاله اصول بهينه سازي كنترل سيل در شرايط عدم قطعيت تشريح و بر اساس آن مدل رياضي بهينه سازي به روش جستجوي مستقيم توسعه يافته است. اين مدل براي شرايط سد مخزني كرخه براي دوره بازگشتهاي مختلف اجرا و نتايج آن با رونديابي مقيد به احجام كنترل مقايسه شده است.