بهينه سازي بهره برداري از سيستم هاي چند مخزنه با استفاده از تركيب الگوريتم هاي ژنتيك و برنامه ريزي خطي

از آنجا كه مدل بهينه سازي بهره برداري از يك سيستم چند مخزنه با هدف بيشينه نمودن توليد انرژي برقابي در حالت كلي يك مساله برنامه ريزي غيرخطي (NLP) غير محدب (Nonconvex) است، روشهاي جستجويي تكاملي نظير الگوريتمهاي ژنتيك (GAs) را مي توان در حل چنين مسائلي بكاربرد. استفاده از روش GA عليرغم حل مشكل مذكور در اين گونه مدلها، همچنان به لحاظ بعد مشكل زا خواهد بود. از طرف ديگر كارآمدي و سرعت حل، در مدلهاي برنامه ريزي خطي (LP) در مقايسه با تمامي روشهاي NLP و الگوريتم هاي جستجوي تكاملي بسيار بيشتر است. ليكن مساله فوق الذكر مطالعه يك مدل از نوع LP نمي باشد. بنابراين در اين مقاله يك مدل تركيبي الگوريتم ژنتيك و برنامه ريزي خطي (GA-LP) به منظور بهره گيري توأم از مزاياي هر يك از دو روش GA و LP توسعه داده شده است. در مسأله بهينه سازي بهره برداري از سيستم مخازن با هدف توليد انرژي برقابي چنانچه متغير بلنداي آب روي توربين (H) معلوم فرض شود، مدل باقيمانده يك مدل از نوع LP خواهد بود. بر اين اساس با كنجاندن مدل باقيمانده LP درون يك مدل GA كه در آن مقادير بلنداي آب در مخازن بصورت احتمالاتي و از طريق مدل GA توليد مي شوند، يك مدل تركيبي (GA-LP) منتج خواهد شد. توسعه مدل تركيبي مذكور براي حل مساله بهينه سازي چند مخزنه با هدف توليد انرژي برقابي و تامين نياز كشاورزي و بررسي كارآيي آن در يك مطالعه موردي مبناي مطالعه در اين مقاله قرار گرفته است. نتايج استفاده از اين روش در بهينه سازي بهره برداري يك سيستم 4 مخزنه به عنوان مطالعه موردي نشان مي دهد روش پيشنهادي قادر به حل مسائل نسبتا بزرگ مقياس در زمان قابل قبول مي باشد.