بررسي تطبيقي مدلهاي رونديابي سيلاب در بازه پاي پل-عبدالخان رودخانه كرخه

سيلاب يكي از حوادث طبيعي است كه بسياري ازكشورها با آن مواجه هستند و هرساله موجب خسارات جاني و مالي قابل توجهي در اقصي نقاط دنيا ميشود. لذا كنترل و مهار آن و نتيجتا جلوگيري از خسارات احتمالي آن از ديرباز مورد توجه بوده است. براي كنترل و مهار سيلاب، رونديابي اين پديده در آبراههه ها و برآورد كمي خصوصيات هيدروليكي مربوط به آن مورد نياز است. محققين روشهاي متعددي براي رونديابي سيلاب و تخمين مقادير كمي خصوصيات هيدروليكي تقسيم بندي شده اند. روشهاي ياد شده در بسياري از آبراه ها در سطح بين المللي مورد ارزيابي قرار گرفته اند. اما بدليل كمبود اطلاعات ميداني، بيشتر به بررسي توانايي اين روش ها در مقايسه با يكديگر توجه شده است. در اين تحقيق با استفاده از آمار 20 ساله رودخانه كرخه(حدفاصل ايستگاههاي پاي پل و عبدالخان) مبادرت به مقايسه پنج مدل هيدروليكي و هيدرولوژ=يكي رونديابي سيل با يكديگر شده است.مدلهاي انتخاب شده عبارتند از: ماسكينگام، ماسكينگاك-كونج، موج كينماتيك ، موج ديفيوزيو و موج ديناميك . تجزيه و تحليل اماري نتايج بدست امده از اين تحقيق نشان مي دهد كه مدل موج ديناميك مي تواند دبي حداكثر سيلاب واقعي را با دقت 91،4% پيش بيني نمايد. ميزان خطاي پيش بيني شاخه صعودي و نزولي 8،6% مي باشد. از لحاظ دقت مدلهاي موج ديفيوزيو، موج كينماتيك، ماسكينگام و ماسكينگام-كونجبه ترتيب در سطوح بعدي قرار دارند.