بررسي اثر هيدروليكي اي و سد خشك روي هيدروگرافهاي سيل در كانلهاي مركب

در اين مقاله تاثير دو روش كاهش خسارات سيل در چهار كانال مركب شاخص با استفاده از دو مدل هيدروليكي متفاوت ارزيابي گرديده است. به عنوان شرط مرزي بالا دست، هيدروگرافهاي ورودي نيز با چهار دوره بازگشت مختلف انتخاب شده اند. شبيه سازي هاي عددي نشان مي دهند كه تركيبهاي مختلف كانالها با هيدروگرافهاي ورودي بخوبي توصيف كننده دامنه وسيعي از حالتهاي مختلف واقعي ممكن مي باشد. با اين چارچوب، تاثير اپي (ايجاد مانع تنها در سيلاب دشت) و سد خشك ( ايجاد مانع در سيلاب دشت و در كانال اصلي به ازاء يك دبي آستانه) با انتخاب انديكاتورهاي تاخير و تقليل نقطه اوج و همچنين ذخيره موقت حجم سيل تحليل شده اند. نتايج مدلساري ها نشان مي دهد كه اولا سد خشك در بهترين حالت مي تواند تا 23 درصد تاخير و 19 درصد تقليل در نقطه اوج تاخير و 19 درصد تقليل در نقطه اوج سيل ايجاد كند كه اين تقريبا چهار برابر تاثير اپي مي باشد و ثانيا نتايج مدل يك بعدي در صورت كاليبراسيون مناسب در مقايسه با مدل دو بعدي قابل اعتماد است.