استفاده از رزين هاي اپوكسي با بتن

اپوكسيها (اپوكسيدها) ازخانواده رزين هاي مصنوعي هستند كه داراي كربن و اكسيژن هستند و به همين خاطر اپوكسيد ناميده مي شوند. گروههاي اپوكسيد به خاطر داشتن ساختمان مولكولي خاص مي توانند با بيش از 50 نوع نمونه شيميايي مخلوط شونده و سيستم هاي عمل آمده و سخت شده رزيني را ايجاد كنند. رزين هاي اپوكسي كه در محل مورد استفاده قرار ميگيرند از اختلاط دو بخش محصولات رزين سخت شده (SET) و بخش عمل آورنده (Curing Agents) يا سخت كننده (Hardeners) حاصل مي شود كه باعث به وجود آمدن خصوصيات منحصر به فردي ازجمله: چسبندگي بسيار عالي، مقاومت شيميايي در برابر اسيدها و … افت كم، زود سخت (زمان عمل آوري پائين) ، مقاوم در برابر رطوبت و خاصيت ويسكوزيته بالا مي شوند. به جهت خصوصيات ويژه رزين هاي اپوكسي و برتري نسبت به سيمان و ساير موارد از آنها براي: پر كردن و آب بند كردن ترك هاي سطوح (Grouting) – چسباندن بتن تازه به بتن سخت شده، فولاد . جهت وصله زني و لكه گيري و ترميم سطوح – تحكيم پايه ماشين آلات داراي حركت پس و پيش رو – كاربرد در زير آب (به دليل مقاومت بالا و جمه شدگي كم) . همچنين در كار با رزين هاي اپوكسي در كاربردهاي مختلف ،آماده سازي سطوح بتني، فلزي و … با روش هاي مختلف از اهميت ويژه اي برخوردار است. به دليل وجود اثرات منفي بعضي خواص فيزيكي، شيميايي رزين هاي اپوكسي و … مشكلات محدودي در زمينه كار با رزيم هاي اپوكسي به وجود مي آيد، كه با رعايت نكات، ملاحظات و ايمني هايي قابل حل است . و اين مواد خدشه اي به مزيت هاي اپوكسي وارد نمي كند.