مدل رياضي اصلاح عرض آبراهه هاي با پيچ و خم زياد

در آبراهه هاي با مسير سينوسي هنگامي كه ديواره خارجي نسبت به ديواره مقابل عقب نشيني كند، آبراهه عريض ميشود . مدل هاي تحليلي براي شبيه سازي اصلاح عرض آبراهه هاي پر پيچ و خم با مواد غير چسبنده از طريق فرسايش جداره آن ها مورد مطالعه قرار مي گيرند، كه اين فرسايش جداره ناشي از دو عامل مهم مي باشد : (1) فرسايش پايه، (2) فرسايش تودهاي . فرآيند فرو ريختن جداره ( فرسايش توده اي ) در اثر سقوط ناگهاني مواد غير چسبنده جداره آبراهه در قسمت بالايي جداره و در بالاي سطح آب صورت مي گيرد . اين فرآيند اكثرا ناشي از شيب زياد جداره مي باشد . شدت فرسايش پايه كه شامل فرسايش جداره ها و فرسايش بستر آبراهه است، به عنوان تابعي از گراديان طولي شدت حمل رسوب و قدرت جريان ثانويه بوده و بر اين اساس محاسبه مي شود . افزايش شيب عرضي بستر عاملي است كه حالت سينوسي آبراهه را افزايش مي دهد . سينوسيتر شدن آبراهه تا زماني كه شيب عرضي بستر به حداكثر مقدار خود برسد، ادامه خواهد يافت . در اين مقاله به كمك ساده سازي فرآيند فروريختن جداره براي مواد غيرچسبنده مي توان دريافت كه شدت عقب نشيني ديواره آبراهه متاثر از عواملي مانند شدت فرسايش جانبي، شدت فرسايش بستر نزديك جداره، اندازه ذرات رسوبي و اختلاف بين عمق جريان و ارتفاع جداره خواهد بود . نتيجه اينكه حالت سينوسي آبراهه توسط توزيع طولي گراديان شدت انتقال رسوب در طول آبراهه تعيين مي گردد.