عنوان : بررسي آزمايشگاهي تأثير توأم آستانه و صفحات مستغرق در كنترل رسوب آبگيرهاي قائم

در اين تحقيق در مورد كنترل رسوب ورودي به آبگيرهاي جانبي، در حالت به كارگيري توأم آستانه و صفحات مستغرق به صورت آزمايشگاهي كار شده است و روي ميزان رسوب بار بستر ورودي به كانال آبگير بررسي صورت گرفته است . آزمايش ها با زوايه ي آبگيري 90 درجه انجام شده و در هر آزمايش اطلاعات رسوب حمل شده در كانال اصلي و رسوب ورودي به كانال آبگير برداشت گرديده است . پس از برداشت اطلاعات لازم، ابتدا تحليلهاي مقدماتي براي بررسي صحت روابط به دست آمده از آناليز ابعادي و پارامترهاي مؤثر انجام و سپس در تحليل هاي نهايي روابط بين پارامترها تعيين و صحت سنجي گرديده است . در اين تحقيق مشخص شد كه رسوب ورودي به آبگير در حالت وجود توأم آستانه و صفحات مستغرق، بستگي به پارامترهاي بدون بعد عدد فرود جريان و نسبت دبي آبگيري دارد . در اين ميان نقش نسبت دبي آبگيري بيشتر بوده و با افزايش نسبت دبي آبگيري، رسوب ورودي به آبگير افزايش مي يابد . آزمايش هاي انجام شده نشان داده است كه وجود توأم آستانه و صفحات مستغرق سبب كاهش 85 درصدي رسوب ورودي به آبگير نسبت به حالتي كه آستانه و صفحات مستغرق وجود ندارند شده است . در حاليكه اگر آستانه يا صفحات مستغرق به تنهايي به كار گرفته شوند، به ترتيب كاهش 45 درصدي و 80 درصدي رسوب ورودي به آبگير را سبب مي شوند . وجود صفحات مستغرق به تنهايي تا نسبت آبگيري ) 0/2 دبي در واحد عرض كانال آبگير به دبي در واحد عرض كانال اصلي ) سبب حذف رسوب ورودي به آبگير مي شوند، در حالي كه كاربرد توأم آستانه و صفحات مستغرق تا نسبت آبگيري 0/275 سبب حذف رسوب ورودي به آبگير مي گردد .