تأثير ضريب پخشيدگي بر مدلسازي كيفي آبهاي سطحي

شاخص هاي آلودگي را معمولاً با استفاده از معادلة موازنه جرم توسط روش هاي عددي مي توان شبيه سازي نمود . معادلة ديناميكي توازن جرمي در قالب رابطه پخش و انتقال براي حالت تك بعدي، دو بعدي و سه بعدي اساس مدلسازي كيفي آب مي باشد . در مدلسازي كيفي تعيين روابط ضريب پخش طولي در رودخانه - ها از موضوعاتي است كه مورد توجه محققان زيادي قرار داشته است . روابط تجربي و تئوري بسياري جهت تخمين مقدار اين ضريب پيشنهاد شده است . با اين وجود مطالعات بسياري نيز برروي اين ضريب در حال انجام است . انتخاب رابطه مناسب براي ضريب پخشيدگي ميتواند در شبيهسازي پارامترهاي كيفي نقش موثري داشته باشد . در اين تحقيق ابتدا تاثير ضريب پخشيدگي در شبيهسازي پارامترهاي كيفي BOD ، نيتروژن آمونياكي و اكسيژن محلول مورد بررسي قرار گرفته است . سپس دقت تخمين اين ضريب با استفاده از چهار رابطه براي شبيهسازي پارامترهاي كيفي مذكور در محدودة ملاثاني تا فارسيات در رودخانه كارون تشريح شده است و در نهايت رابطة مناسب براي هر يك از پارامترهاي كيفي براي اين محدوده معرفي شده است .