بهينه سازي ضخامت سدهاي پاره سنگي كنترل رسوب با روش احتمالي مونت كارلو

وقتي يك سد يا تاسيسات آبي بر روي يك رودخانه احداث مي شود رسوبات رودخانه اي در نزديكي هاي محل ورود رودخانه به مخزن سد به دليل كاسته شدن از سرعت جريان ته نشين شده و باعث رسوب گذاري در مخزن سد مي گردد.
به هر حال همه درياچه ها و مخازن احداث شده بر روي رودخانه هاي طبيعي در معرض خطر رسوب گذاري هستند. انباشت رسوبات در مخازن سدها باعث كاهش ظرفيت ذخيره اي آب آنها شده و عمر مفيد سدها را كاشه مي دهد. همچنين رسوبات مي تواند باعث مشكلات زيادي از جمله كاهش بازدهي كنترل سيلاب در پايين دست، افزايش سيل گيري بالا دست ناشي از بالا آمدن در ناحيه دلتا، ورود رسوبات در تاسيسات نيروگاهي، انسداد دريچه ها و آبگيرها شده و حتي كيفيت آب مخزن را نيز تحت تاثير قرار ميدهد. بنابراين مهندسان بايستي قبل از طراحي مخزن يك سد مساله رسوب گذاري آن را مورد مطالعه قرار دهند و ميزان رسوب گذاري و الگوي توزيع رسوب مخزن را پيش بيني و جهت تنظيم تجمع رسوبات درداخل مخزن، در طراحي منظور نمايند. يكي از روشهاي كنترل رسوب استفاده از سدهاي تنظيمي پاره سنگي كنترل رسوب به منظور كنترل جلوگيري از از ورود رسوبات حاصل از سيلاب به داخل مخزن سد يا تاسيسات آبي مي باشد . در اين مقاله ضمن بررسي مراحل شبيه سازي مونت كارلو در خصوص كاربرد اين روش در بهينه سازي ضخامت سدهاي پاره سنگي كنترل رسوب بحث گرديده است.