بررسي ارتباط ويژگي هاي مورفولوژيكي و پوشش گياهي با ميزان فرسايش رودخانه اي در حوزه قره سو ( استان اردبيل)

داشتن اطلاعات كافي از ويژگي هاي رودخانه ها ومسيل ها مي تواند در تعيين روش هاي مديريتي آنها مفيد بوده و در جهت به كارگيري روش هاي كاهش خسارات حاصل از تغييرات طبيعي و مصنوعي موثر باشد . يكي از مهمترين عامل بروز خسارت در رودخانه ها و مسيل هاي استان فرسايش رودخانه اي است . داشتن اطلاعات لازم از عوامل بروز فرسايش رودخانه اي جهت تعيين روش و يا روش هاي مناسب جهت كاهش اين خسارات ضروري است . در حوزه قره سو استان اردبيل نيز وقوع فرسايش رودخانه اي بخصوص د ر فصول پر باران و مواقع سيلابي سالانه علاوه بر وارد آوردن خسارات فراوان بر منابع طبيعي و زمين هاي زراعي و باغات نگراني بهره برداران و مسئولين را افزايش مي دهد . به منظور تعيين روش هاي مديريتي مناسب، ويژگي هاي مورفولوژيكي، فرسايش و پوشش گياهي و رابطه بين آ نها در رودخانه ها و مسيل هاي اين حوزه مورد بررسي قرار گرفت ه است . فرسايش كناري در ۵۸ درصد از مناطق فرسايشي رودخانه ها غالب مي باشد . مورفولوژي هاي مختلف در طول رودخانه ها علاوه بر ويژگي هاي توپوگرافيكي منطقه توسط نوع سازندهاي مسير رودخانه ها نيز كنترل مي شو د بطوريكه وجود سازندهاي تحجر نيافته و سنگي با حساسيت به فرسايش زياد به همراه تخريب پوشش گياهي از عوامل توسعه فرسايش كناري بوده و توسعه موفولوژي هاي مئاندري را تشديد نموده اند . با وجود اينكه در محل هاي بيرونزدگي هاي سازندهاي حساس به فرسايش شدت فرسايش افزا يش مي يابد ولي در صورت وجود پوشش گياهي طبيعي و با تراكم زياد ، حدود 20 تا 50 درصد از ميزان فرسايش كاسته مي شود.