برآورد حجم رسوب (ناشي از فرسايش) در حوضه آبخيز تنگ شيروان واقع در 20 كيلومتري غرب شهر قير (استان فارس) به روش هاي تجربي EPM , MPSIAC و Fournier در قالب GIS

خاك يكي از مهمترين منابع طبيعي هر كشوري است و فروسايي آن به وجود آورنده بسياري از مشكلات انساني به ويژه در مناطق خشك و نيمه خشك مي باشد. اموزه يكي از نگرش هاي موجود در آبخيزداري، اعمال مديريت بر اساس تجزيه و تحليل مجموعه عواملي است كه بر حوضه آبخيز به عنوان يك واحد مديريت منابع آب و خاك تاثير مي گذارد. سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) به عنوان ابزاري مفيد در ارزيابي و حل بسياري ازمسايل مربوط به منابع طبيعي استفاده مي شود. در اين رابطه ميزان فرسايش و رسوب زايي حوضه آبخيز تنگ شيروان، واقع در 20 كيلومتري غرب شهر قير در استان فارس، با استفاده از مدل هاي تجربي EPM , MPSIAC و فورنيه با به كارگيري نرم افزار ILWIS مورد مطالعه قرار رگفت. در روش MPSIAC تاثير و نقش 9 عامل مهم و موثر در فرسايش خاك و توليد رسوب (زمين شناسي سطحي، خاك، اقليم، رواناب، توپوگرافي، پوشش زمين، كاربري زمين، وضعيت فرسايش و فرسايش رودخانه اي) درحوضه ارزيابي و بسته به شدت و ضعف هر عامل امتياز يا عددي به آن تعلق گرفت. از مجموع امتيازات يا اعداد به دست آمده براي عوامل مختلف ميزان رسوب دهي حوضه از رابطه ؟؟ محاسبه گرديد، كه در آن ؟؟ ميزان توليد رسوب و R مجموع امتيازات عوامل 9 گانه است. طبق اين رابطه در حوضه آبخيز تنگ شيروان [فرمول در متن اصلي] مي باشد. در روش EPM چهار مشخصه شامل ضرايب فرسايش حوضه، كاربري زمين، حساسيت خاك به فرسايش و شيب متوسط حوضه در شبكه هاي ايجاد شده در نقشه مورد بررسي قرار گرفت. ميزان رسوب ويژه در حوضه طبق اين روش [فرمول در متن اصلي] محاسبه گرديد.. در مدل فورنيه ميزان توليد رسوب با توجه به روش اول وي، يعني [فرمول در متن اصلي] محاسبه گرديد و به صورت زير به دست آمد: [فرمول در متن اصلي]