استفاده از داده هاي اشل در رسم نقشه هاي سطح ايستابي در مجاورت رودخانه

در رودخانه هاي با شيب كم معمولا سطح آب در يك خط راست قرار دارد. در صورتي كه ارتفاع مطلق آب حداقل در دو نقطه از اين مسير (مثل ايستگاه هاي هيدرومتري) مشخص باشد مي توان ارتفاع مطلق سطح آب روخانه در فاصله بين دو نقطه به دست آورد و از آن براي رسم سطح ايستابي سفره آبدار در حاشيه رودخانه كمك گرفت. در اين پژوهش با استفاده از داده هاي سطح آب 4 اشل در مسير رودخانه هاي گرگر و كارون سطح مطلق آب در طول مسير محاسبه و پس از مقايسه سطح آب سفره آبدار و رود خانه ارتباط هيدروليكي بين آنها مشخص شد. نتايج نشان مي دهد كه سفره آبدار دشت خران هميشه رودخانه گرگر را تغذيه مي كند در حالي كه رودخانه كارون به جز در مواقع سيلابي، در اغلب فصول سال توسط سفره ابدار محدوده ويس تغذيه مي شود.